Vatan hatıralarının yarına dair umutlarla iç içe geçtiği, kalabalık Balukhali Kampı’nın dar köşelerinde Nir Ahmed yaşıyor. Elli yaşlarında olan Ahmed, Arakan’ın kuzeyindeki Maungdaw’da bulunan doğduğu köye dair acı hatıraları yüreğinde, yoluna devam etme konusundaki sarsılmaz kararlılığı ise içinde taşıyor.
Nir Ahmed, 2017 yılında beş kişilik ailesiyle birlikte Bangladeş’e kaçarak yıpranmış bir çadıra sığındı.
Mülteci hayatının zorluklarına teslim olmadı. İki yıl boyunca ağır yol onarım işlerinde çalıştıktan sonra seyyar satıcılık yapmaya başladı. Sırtında sebze ve meyve dolu bir sepetle kampın dar sokaklarını dolaşarak sakinlere sesleniyor ve günlük ihtiyaçlarını satıyor.
Nir, en iyi günlerde 150 ila 250 taka arasında değişen mütevazı bir kazanç karşılığında büyük zorluklara katlanıyor. Kazancının bir bölümünü ailesi için balık ve besleyici gıda ürünleri almaya ayırıyor.
Tüm bu zorluklara rağmen, onun azminin asıl kaynağı tek oğlu. Nir, oğlunda kendi hayallerinin devamını ve daha aydınlık bir geleceğin umudunu görüyor.
Babasının yoğun çabaları ve eğitim ihtiyaçlarını karşılamak için gösterdiği fedakârlık sayesinde oğlu Kur’an-ı Kerim’i ezberlemeyi tamamladı ve İslami ilimler eğitimi veren bir okula kaydoldu. Eğitimindeki başarısı, babasının yüreğini tarif edilemez bir gururla dolduruyor.
Nir Ahmed yalnızca kendi ailesinin bakımını üstlenmekle kalmıyor, kamptaki diğer babalara da cesaret verici bir mesaj iletiyor:
“Ben oğlumun eğitimi için bu zorluklara dayanabildiysem, siz de dayanabilirsiniz.”
Sırtındaki sebze sepeti ile Kur’an kurslarında yankılanan ayetler arasında Nir Ahmed, sıra dışı azim yolculuğunu sürdürüyor. Onun hikâyesi, yoksulluğun ve mülteci hayatının insanın hayal kurma hakkını elinden alamayacağını hatırlatıyor. Kampın dar sokaklarında yürüyen bir seyyar satıcının adımları, önündeki zorlukların üstesinden gelebilecek bir neslin yolunu açabilir.
